پاسخ محکم احمدی‌نژاد به امیر قطر درباره سوریه

خبرگزاری فارس: امیر قطر که اخیرا در سفری چند ساعته به ایران آمد و گفته می‌شود حامل پیام آمریکایی‌ها نیز بود، در مقابله خواسته خود درباره سوریه، پاسخی قاطع از رئیس جمهوری ایران دریافت کرد.

به گزارش فارس، روزنامه الدیار لبنان با اشاره به سفر اخیر «شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی» امیر قطر به تهران و دیدار وی با «محمود احمدی‌نژاد» اعلام کرد که وی در این سفر ناکام ماند.

الدیار نوشت: دیدار امیر قطر با احمدی‌نژاد درباره سوریه به نتیجه‌ای نرسید. وی از مسئولان ایرانی خواست تا با توجه به تصمیم بین‌المللی که بازگشت‌ناپذیر است، به نرم شدن موضع سوریه با هدف اجتناب از مداخله [نظامی] غرب کمک کند؛ زیرا وی [امیر قطر] می‌تواند مانع چنین دخالتی شود و راهکاری تاریخی ارائه کند که سوریه را از مداخله خارجی‌ در امان نگاه دارد.

این روزنامه افزود: اطلاعات رسیده نشان ‌می‌دهد که پاسخ ایران اینگونه بوده است که هر تجاوزی از طرف غرب به سوریه بر هر مسلمانی واجب می‌کند که در کنار سوریه بایستد و این کاری است که ایران انجام خواهد داد.

الدیار افزود: طبق این اطلاعات، مسئولان ایرانی به امیر قطر تاکید کردند که سیاست آمریکا امور منطقه را به سوری رویارویی مستقیم سوق می‌دهد که پیامد آن دامن همه را می‌گیرد و هر تعرضی به سوریه سبب آغاز جنگ در منطقه می‌شود.

در این گزارش آمده است که امیر قطر حامل پیامی از آمریکایی‌ها برای مسئولان ایرانی در خصوص لزوم آرامش در افغانستان نیز بوده است.

امیر قطر پنجشنبه شب گذشته در سفری سه ساعته به تهران آمد و پس دیدار با مقامات ایران، تهران را ترک کرد. سفر امیر قطر به ایران در چندماه اخیر که کشورهای عربی شاهد انقلاب مردم خود است، نخستین سفر یک مقام بلندپایه عربی از کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس به ایران بود.

پیش از این نیز احمد داود اوغلو وزیر خارجه ترکیه به ایران آمده بود که وی نیز پاسخی قاطع از ایران درباره سوریه شنیده بود. وی یکشنبه 19 تیرماه گذشته (10 ژوئیه) وارد تهران شد و با مقامات ایران درباره سوریه گفت‌وگو کرد.

روزنامه الاخبار در این خصوص نوشت: وزیر خارجه ترکیه در سفر اخیر خود به ایران تلاش کرد مهارت‌های دیپلماتیک خود را به کار بگیرد تا بتواند ایرانی‌ها را متقاعد کند تا حمایت خود را از بشار اسد بردارند زیرا چنین امری می‌توانست از سرسختی مواضع بشار اسد بکاهد و وی را به سازش [با غرب] بکشاند.

الاخبار افزود، منابعی که اخبار دیدارها و مذاکرات داود اوغلو را دنبال کردند، گفتند که داود اوغلو پاسخی سخت شنید و مشاهده کرد که تهران بشدت هرگونه اقدامی که بشار اسد را هدف قرار بدهد، رد می‌کند. در حالی که داود اوغلو قرار بود پس از این سفر به سوریه برود، امیدوار بود که برگ‌های برنده‌ای همراه خود به دمشق ببرد ولی آنچه در تهران شنید و قبلا نیز هشدار آن را شنیده بود که اگر پایگاه‌های آمریکا در ترکیه علیه سوریه اقدامی کنند، [تهران] مجبور است این پایگاه‌ها را هدف بگیرد، مقامات آنکارا را به این یقین رساند که نزدیک‌شدنشان به موضوع سوریه غلط بوده است و می‌بایست برای بازگرداندن آرامش به مناسبات دمشق-آنکارا تلاش کنند.

دمشق هم‌اکنون به بهانه ناآرامی‌هایی که از بیش از چهار ماه پیش در این کشور به دلیل فعالیت گروهک‌های مسلح آغاز شده است، تحت فشار شدید آمریکا و کشورهای غربی و همچنین فشار ترکیه و عربستان سعودی قرار دارد ولی بشار اسد در سخنان اخیر خود به مناسبات سالروز تشکیل نیروی مسلح در سوریه، تاکید کرد که به فشارها تن نخواهد داد.

گمانه‌زنی‌ها درباره تحولات سوریه

با گذشت حدود 6 ماه از آغاز ناآرامی ها در سوریه، مهمترین سوالاتی که این روزها مطرح می شود این است که آیا نظام سوریه موفق به مهار ناآرامی ها خواهد شد یا اینکه همزمان با فشارها و تحریم های بین المللی، دولت سوریه را در شرایط بسیار سختی قرار خواهد داد.

شاید پاسخ به این سوال و پیش بینی این موضوع تا اندازه ای سخت باشد اما با توجه به شواهد و قرائن موجود، می توان وضعیت را تا حدودی با توجه به برخی مقدمات پیش بینی کرد.

برای پاسخ دادن به این سوال باید دید که اعتراضات در شهرهای سوریه از کجا نشات گرفته و معترضین چه افرادی هستند و چه عقبه ای دارند. سوال دیگری که باید به آن پاسخ داده شود این است که معترضان دقیقا چه مطالباتی دارند و عقبه این مطالبات چیست؟ و نهایتا اینکه آیا فشارهای بین المللی و تحریم ها ناآرامی های سوریه را تشدید خواهد کرد یا نه؟

** سه دسته مخالفین نظام سوریه

در پاسخ به این سوالات می توان معترضین فعلی سوری را به سه دسته مختلف تقسیم کرد: دسته اول و قدرتمند ترین گروه مخالف نظام سوریه، گروه های سلفی هستند که باید حساب حرکت های مردمی را از حساب این گروه ها که دست به سلاح برده و اقدامات خشونت آمیزی انجام می دهند، جدا دانست.

به گفته بسیاری از افراد مطلع در حال حاضر از اردن و لبنان و تا اندازه ای از غرب عراق حجم بالایی از سلاح با هزینه کشورهای حوزه خلیج فارس به‌ویژه عربستان وارد سوریه می شود و در اختیار گروه های مسلح قرار می گیرد.

این گروه ها از آغاز اعتراضات به سرعت دست به سلاح بردند که این امر برخلاف حرکت های مردمی در سایر کشورهاست. به عنوانمثال در یمن هر روز تظاهرات میلیونی را شاهد هستیم ولی مردم سلاح را به کار نگرفته اند، در حالی که در یمن بیشتر مردم مسلح هستند چون این کشور بافت عشایری دارد؛ ولی در سوریه جریان سلفی از روز اول دست به اسلحه برد و تعداد زیادی از نیروهای امنیتی را کشتند. این امرنشان می دهد که ماهیت تحرکات در سوریه است مردمی نیست.

** اخوان المسلمین کم وزن اما تشکیلاتی

با آغاز ناآرامی ها در سوریه، جمعیت اخوان المسلمین این کشور که شاخه ای از تشکیلات کلی این جریان در منطقه است، اقدامات گسترده ای را در خارج از سوریه برای هدایت و رهبری جریان مخالفان برعهده گرفت و برخی کشورهای همسایه از جمله ترکیه و دولت های اروپایی سعی کردند با میدان دادن به این جریان و حتی در اختیار گذاشتن مکان هایی برای برگزاری نشست هایشان، این تشکل را به عنوان رهبر جریان در سوریه مطرح کنند.

اخوان المسلمین سوریه در سال 1935(1314) در شهر حلب به وسیله مصطفی السّباعی تشکیل شد.

بارزترین ویژگی اخوان المسلمین سوریه، مخالفت دائمی آن با دستگاه سیاسی کشور است که از مهم‌ترین این مخالفت ها می توان به درگیری نظامی 1981(1360 شمسی) آنها با نیروهای حکومتی اشاره کرد که در شهر 'حماه' صدها تن از طرفین کشته شدند.

حاصل درگیری خونین آن زمان 30 هزار کشته و ناپدیدشدن 10 هزارتن ازهواداران اخوان المسلمین بود. پس از آن رهبران اخوان المسلمین سوریه به خارج از کشور فرارکردند و موقتا مبارزات مسلحانه خود علیه دولت علوی سوریه را کنار گذاشتند. فعالیت این گروه در سوریه مخفیانه بود زیرا توسط دولت سوریه منحل اعلام شده بود و اکنون بخشی از ائتلاف گروه های ضد نظام به شمار می رود.

بدین ترتیب می توان گفت در حالی که اخوان المسلمین مصر و اردن در وضعیتی مناسب قرار دارند و موقعیتی قوی کسب کرده اند، همتایان سوری آنها شکست خوردند و از پیشرفت در سوریه بازمانده اند چراکه در سوریه وضعیت اخوان المسلمین تا حدودی مبهم است؛ این ابهام از یک جهت به تاریخ مبارزات 'سری' این گروه باز می‌گردد و از سوی دیگر به ماهیت تکثرگرایی قومی، دینی و مذهبی جامعه سوریه مرتبط است.

اخوان المسلمین سوریه امروز هم پیمانان اصلی ترک ها هستند، عده ای دلیل این امر را ریشه اسلامی حزب عدالت و توسعه می دانند اما عده ای دیگر مسائل دیگری فراتر از هویت اسلامی آنها را مطرح می کنند که موجب شده است این دو هم‌پیمان شوند از جمله اینکه غرب طرفین را برای برقراری این ارتباط تشویق کرده است؛ این درحالی است که روابط ترکیه و دولت سوریه قبلا بسیار خوب بود.

بهترین دلیل برای همپیمانی ترکیه و اخوان المسلمین سوریه حضور برخی از سران این تشکل در خاک ترکیه و برگزاری 4 کنفرانس برای مخالفان نظام در شهرهای ترکیه است؛ کنفرانس هایی که اغلب آنها توسط اسلام گرایان تشکیل شده است.

البته بخشی دیگر از معترضان را افراد و هم پیمانان قبلی دولت سوریه مانند عبدالحلیم خدام و برادر حافظ اسد تشکیل می دهند که به دلایل مختلفی از این نظام بریده و اکنون در خارج از کشور به سر می برند ولی این افراد وزن چندانی در این اعتراضات ندارند.

** اعتراضات مردمی و اعتراف اسد

در عین حال نباید این امر را نادیده گرفت که بخشی از مردم و اقشار عادی مردم سوریه (به عنوان سومین قشر معترضان) نیز در اعتراض به نابسامانی های داخلی، تحرکاتی را آغاز کردند؛ جنبشی که با پاسخ مثبت بشار اسد رییس جمهوری سوریه مواجه شد و چرخ اصلاحات در این کشور را به حرکت درآورد.

سوء تفاهمی که عده ای از مردم منطقه با آن مواجه شده اند این است که از یکسو بخشی از مردم فکر می کنند هر کس با اسد مخالفت کند، این یک فرد مزدور آمریکایی است و از سوی دیگر طیفی از مردم فکر می‌کنند تمام کسانی که به خیابان می آیند، اصلاح طلب و آدم های موجهی هستند ولی این گونه نیست و هر دو برداشت اشتباه است.

در خصوص برداشت اول همانطور که بشار اسد در پارلمان سوریه گفت 'مردم خواسته های برحقی دارند و این تظاهراتی برحق است ولی گروه های مسلح این حرکت را منحرف کردند' و بنابراین عالی ترین مقام سوریه هم اعتراف دارد که مردم سوریه از وضعیت ناراضی هستند و درخواست های مناسبی دارند. در این صورت شاید اتهام این قشر از مردم به عنوان افراد وابسته به بیگانه روا نباشد.

این نکته را نباید فراموش کرد که هدف اولیه مردم صرف اصلاحات بوده اما جریان های مخالف دولت سوریه در داخل و خارج کشور با تحریک کشورهای غربی بویژه امریکا خواسته های بر حق مردم را منحرف کردند و باعث کشتار تعدادی از افراد عادی در درگیری های خارج از کنترل طرفین شدند.

** تعداد تظاهرات کنندگان در سوریه

درخصوص تعداد معترضین اخبار و تحلیل های مختلفی وجود دارد ولی تظاهرات هایی که در سوریه اتفاق افتاده است، تاکنون میلیونی نبوده است و برخلاف مصر، یمن، تونس و بحرین که دارای تظاهرات میلیونی بوده اند، در سوریه در بالاترین حالت که رسانه های خارجی چند برابرش هم می‌کردند، صد هزارنفر در اعتراضات حاضر شدند.

با در نظر گرفتن جمعیت بیست و دو میلیون نفری سوریه معلوم می شود که هنوز قسمت عمده ای از ملت سوریه به خیابان ها نیامده اند و نباید تلقی شود که این جمعیت معترض(ولو از نوع مردمی ومسالمت آمیز) کل ملت سوریه است.

نکته حائز اهمیت این است که ناآرامی های اخیر سوریه تا حدودی از حالت جنبش مدنی عادی خارج شده و با تلاش غرب و برخی کشورهای عربی به جنبشی کاملا طایفه ای بین علویان و اهل سنت تبدیل شده است.

البته در این میان علویان و سایر اقلیت های سوریه از جمله دروزیان و مسیحیان به طور کامل حامی اسد هستند چراکه از افراطی های به شدت در هراس اند، اما اهل سنت تاکنون برای مقابله با دولت یکپارچه و یکدست عمل نکرده و متحد نشده است؛ به همین دلیل است در دمشق و حلب که اکثر ساکنان آن را اهل سنت تشکیل می دهند و پایتخت های سیاسی و اقتصادی و بزرگترین شهرهای سوریه به شمار می آیند، تاکنون کمترین تحرکات را شاهد بوده ایم.

در واقع طیف عمده ای از اهل سنت سوریه که وضع معیشتی یا جایگاه اجتماعی خوبی دارند و به نوعی نیز طیف نخبه این کشور به حساب می آیند، تاکنون حاضر به همراهی با اعتراضات نشده اند چراکه اعتقاد دارند کشورشان در زمان ریاست جمهوری اسد پدر و پسر اسد از آرامش و استقرار خوبی برخوردار بوده و برخلاف دوران قبل آن مردم از امنیت نسبی برخوردار هستند و در صورت سقوط این دولت، این کشور دیگر روی آرامش را نخواهد دید.

کردهای سوریه هم به دو بخش قابل تقسیم هستند، کردهایی که در مناطق کردنشین شمال شرق سوریه مخالف نظام هستند چون درخواست هایشان مانند درخواست کردهای عراق و ترکیه تجزیه طلبانه است اما در مقابل آنها یک عده از کردها درمناطق عرب نشین موافق نظام هستند، و آنها وجود خود را در خطر می بینند از قدرت گرفتن سلفی ها هراس دارند ضمن آنکه بخش عمده ای از کردها بر اساس اصلاحات جدید موفق به اخذ شناسنامه از دولت سوریه شده اند و مشکلی با نظام ندارند.

** فشارهای خارجی و تحریم های بین المللی

مخالفان خارجی نظام سوریه برای به زانو درآوردن 'بشار اسد' تحریم های اقتصادی را در دستور کار خود قرار داده اند؛ امری که رییس جمهور سوریه را مجبور خواهد کرد در دو جبهه اقتصادی داخلی و خارجی با آن مقابله کند.

این تحریم های اقتصادی به طور مشخص کاهش درآمدهای خارجی دولت سوریه در بخش انرژی و افزایش فشار بر اقتصاد داخلی و امور معیشتی مردم برای افزایش دامنه اعتراضات را دنبال می کند اما نمی توان این امر را نادیده گرفت که تحریم ها علیه سوریه منافع اقتصادی برخی کشورهای منطقه بویژه ترکیه، لبنان ،اردن و عراق را نیز به خطر خواهد انداخت.

سوریه روزانه حدود ‏400‏هزار بشکه نفت تولید می کند که یکصد و ‏50‏هزار بشکه آن به کشورهای اروپایی از جمله هلند، ایتالیا، فرانسه و اسپانیا صادرمی شود و با وجود پایین بودن صادرات آن در سطح جهانی، منبع درآمد میلیون ها دلار برای سوریه بوده و ‏30‏درصد درآمد این کشور را تشکیل می دهد.

به نظر می رسد که آمریکا با هدف قرار دادن بخش انرژی سوریه می خواهد به پاشنه آشیل نظام اسد یعنی منبع درامد آن ضربه بزند‏. به تصور امریکا و غرب، کاهش درامدها همچنین نظام سوریه را ناگزیر از رو اوردن به خرج از محل تامین کسر بودجه و استقراض می کند که این امر موجب افزایش نرخ تورم و کاهش ارزش پول و بی اعتمادی به سیستم بانکی این کشور می شود و در نتیجه، شاهرگ اقتصادی سوریه تحت فشار قرار می گیرد و نارضایتی و واگرایی نخبگان اقتصادی گسترش می یابد‏.‏

با نگاهی دقیق تر به این مسئله می توان فهمید که مجازات های آمریکا و اروپا علیه بخش نفت سوریه امر تازه ای نیست و با توجه به این که 75 درصد از مشتقات نفتی مورد نیاز این کشور در داخل تولید می شود، تاثیر تحریم نفتی جدید آمریکا محدود خواهد بود.

بر اساس آمار وزارت نفت و معادن معدنی سوریه، این کشور بیش از 75 درصد از نیازش را به مشتقات نفتی خود تولید می کند و بنزین وارداتی کمتر از 20 درصد مصرف محلی است.

درباره صدور مازاد تولید نفت که معادل 120 هزار بشکه از مجموع 384 هزار بشکه در روز است و بقیه در داخل پالایش می شود، رقم 120 هزار بشکه همچنان آماده صدور است و بر اساس نظر یک کارشناس متخصص در امر بازاریابی نفت، سوریه می تواند به چند شکل با آن برخورد کند:

اول آنکه، نفت خام را با مشتقات نفتی یکی از کشورهایی که دارای رابطه خوب با سوریه است، مبادله کند و راه دیگر، امضای توافقنامه با یکی از پالایشگاه های خارجی به منظور پالایش نفت خام این کشور و تبدیل آن به مشتقات نفتی است که در ازای آن پالایشگاه دستمزد پالایش را بگیرد.

راه سوم نیز آن است که سوریه با کشورهای دوست مانند روسیه و چین به منظور دریافت نفت سوریه و ارسال مشتقات به این کشور قرارداد امضا کند.

این راهکار، بهترین راه موجود در صورتی است که کشورهای اروپایی موضع خود را در قبال مجازات های نفتی علیه سوریه مشخص کنند. بنابراین تاثیر مجازات های اقتصادی اگر کوتاه مدت باشد، محدود است و محسوس نیست، این امر همچنین نیازمند کنترل قاچاق از سوی نظام و بهینه سازی مصرف از سوی شهروندان است، امری که این روزها بشدت با آن مقابله می شود و در روزهای اخیر گزارش هایی در ارتباط با کشف گازوئیل قاچاق منتشر شده است.

**فرجام سخن

در واقع به نظر می رسد که با آغاز رخدادهای اخیر در کشورهای عربی، جوانان سوریه که نسبت به برخی امور داخلی کشورشان اعتراض داشتند، تحت تاثیر جوانان مصر و تونس دست به تحرکات سیاسی زدند اما این تحرکات مشروع و قانونی با دخالت غرب و امریکا و هدایت تحرکات سیاسی جوانان سوریه به سمت خشونت، به بیراهه رفت.

همزمان با آغاز تظاهرات جوانان سوریه، برخی جریان های معارض در این کشور و مقامات کشورهای عربستان سعودی، اردن، ترکیه، 'عبدالحلیم خدام' و 'سعد حریری ' در یک جبهه علیه نظام سوریه قرار گرفتند تا شعار تغییر و اصلاحات مردم این کشور را ناگهان به شعار سرنگونی نظام تبدیل کنند.

‏مردم سوریه بر این باورند که عمر اخوان المسلمین با سرکوب صورت گرفته در زمان حافظ اسد و فرار سران این جریان به خارج از کشور عملا به پایان رسید و در حال حاضر معترضان، خواسته هایی متفاوت از مبانی فکری اخوان المسلمین دارند.

به نظر می رسد برخلاف تبلیغات صورت گرفته، مهمترین گروه مخالفان دولت سوریه را باید گروه های مسلح تروریستی دانست که عملا به اقدام نظامی علیه دولت سوریه دست زده اند.

آنها در حرکت های مسالمت آمیز جوانان سوری، سایر گروههای معارضه کمترین جایگاه را دارد.

اما در پاسخ به سوال آخر یعنی اینکه نهایتا در سوریه چه خواهد شد و چه اتفاقی خواهد افتاد، صرف نظر از مقوله دخالت خارجی (که اغلب مردم سوریه با توجه به تجربه لیبی نسبت به آن حساسیت دارند)، باید گفت که مردم بر اجرای اصلاحات تاکید داشته و حاضر نیستند از خواسته خود کوتاه بیایند، باید دولت حساب اعتراضات به حق مردمی را از حساب حرکت های مسلحانه جدا کند و اصلاحات در سوریه را به منظور برآورده کردن خواسته مردم به طور جدی دنبال کند؛ هرچند که اسد راه طولانی در پیش دارد ولی باید سرعت بیشتری به این روند ببخشد تا معترضان عادی، اجرا کننده نقشه ها و توطئه های غرب و امریکا نشوند.

به هر حال به نظر می رسد دولت و نظام سوریه خیلی قوی تر از این باشد که در مقابل حجم اعتراضات با مشکل جدی مواجه شود.

گزارش از یاسر مرادی خبرنگار اعزامی ایرنا به دمشق

خوش رقصی العربیه برای غرب ؛

جنجال سازی برسر سوریه پای سپاه قدس را وسط کشید !

سایت العربیه در خبری نوشت: «اتحادیه اروپا در اقدامی جدید سپاه قدس، وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران را به اتهام ارائه کمک و پشتیبانی به رژیم بشار اسد در سرکوب مخالفان سوری مورد تحریم قرار داد.»

به گزارش جام نیوز، به نقل ازسایت العربیه 25آگوست(3شهریور)، نشریه اتحادیه اروپا چاپ روز چهارشنبه24آگوست، اعلام کرد: «سپاه قدس شاخه عملیات برون مرزی سپاه پاسدران، در سرکوب وکشتار مردم سوریه به نیروهای امنیتی بشار اسد کمک های فنی وتجهیزاتی کرده است.»
پیشتر اتحادیه اروپا قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس، محمدعلی جعفری، فرمانده کل سپاه، و حسین طائب، فرمانده اطلاعات سپاه ایران، را بدلیل کمک به حکومت بشار اسد در سرکوب مخالفان سوری مورد تحریم قرار داده بود.
همچنین ایالات متحده آمریکا نیز قاسم سلیمانی و محسن چیذری، فرماندهان عالی‌رتبه سپاه قدس، را به اتهام دست داشتن در سرکوب تظاهرکنندگان سوری مورد تحریم قرار داد.
دیروز چهارشنبه شورای امنیت سازمان ملل نیز در چارچوب گسترش فشارها علیه سوریه به دلیل سرکوب اعتراض ها 24 تن از مقامات این کشور را تحریم کرده است. این تحریم ها شامل توقیف املاک ، بلوکه کردن حساب های بانکی و ممنوعیت سفر مقامات تحریم شده است.
این ادعا در العربیه در حالی مطرح می شود که همین سایت در خبری با عنوان "مخالفت دمشق با پییشنهادهای ایران برای حل بحران سوریه" به نقل از سفیر ایران در مسکو، نوشته بود: «سجادی افزود : در همین راستا پیشنهاداتی نیز به سوریه داده ایم ، ولی دولت سوریه معتقد است که خودش می تواند مسایل خودش را حل کند و نیازی به مشارکت کشورهای خارجی در چارچوبی فراتر از همفکری های سیاسی در این زمینه ندارد.»
این سایت وابسته به خاندان سلطنتی سعودی، پیش از این بسیار بر روی این خبر مانور داده بود و مدعی اختلاف میان ایران و سوریه شده بود، اما حال که متوجه شده به نوعی دیگر می تواند نظام اسلامی را مورد حمله قرار دهد، رویه خود را عوض کرده و مدعی دخالت ایران در سوریه می شود. پیش از این هم در بسیاری موارد سایت العربیه نشان داده که درقبال جنگ مسلمانان و رژیم اشغالگر قدس، در راستای اهداف صهیونیستیش از یهودیان حمایت می کند تا مسلمانان !!
شایان ذکر است، رسانه های وابسته به غرب، به دنبال جنجال سازی برسر سوریه و برجسته کردن اوضاع این کشور، تلاش می کنند باسیاه نمایی و بازکردن پای سپاه قدس به ماجرا، به جو سازی علیه جمهوری اسلامی بپردازند، اما به اعتراف خود کارشناسان غربی تحریم سپاه قدس کاملا جنبه نمادین دارد و هیچ ارزش واقعی ندارد.

108

کارشناس سیاسی شبکه پارس:

ایران قدرت اول منطقه است نه ترکیه

ترکیه هر سال حدود 20 تا 30 بیلیون دلار برای جنگ با کردها هزینه می کند و وضعیت اقتصادی خوبی ندارد. درون ارتش ترکیه هم یک نوع عدم اعتدال مشاهده می شود.

به گزارش جام نیوز، "علیرضا میبدی" مجری ضد انقلاب شبکه پارس در گفتگویی تلفنی که با یک کارشناس مسائل سیاسی ترتیب داد، ضمن بزرگ نمایی نقش ترکیه در تحولات جهانی، تلاش می کرد نفوذ معنوی ایران در انقلاب های منطقه و شمال آفریقا را کم رنگ نشان دهد. وی در این راستا از کارشناس برنامه پرسید: «ترکیه تبدیل شده به یک ابرقدرت واقعی و امکان ندارد در تحولات منطقه، نام ترکیه را به عنوان کشور میانجی چه در مسأله سومالی و چه سوریه و غیره نبینیم. دلیل این تأثیرگذاری چیست؟»
دکتر "اسد همایون" در پاسخ با ییان مشکلات کنونی ترکیه، نسبت به درستی این ادعا ابراز تردید کرد وگفت:
«من در این مسأله تردید دارم؛ چرا که مشکل کردها در ترکیه حل نشده، ترکیه هر سال حدود 20 تا 30 بیلیون دلار برای جنگ با کردها هزینه می کند و وضعیت اقتصادی خوبی ندارد. با مناطق یونانی نشین قبرس به پایتختی نیکوزیا که پشت سرشان یونان قرار دارد اختلاف دارد. درون ارتش ترکیه هم یک نوع عدم اعتدال مشاهده می شود و من در مجموع فکر نمی کنم ترکیه با این اشکالات بتواند نقش اساسی را در منطقه و جهان بازی کند. اما ایران تمام ظرفیت ها را برای اینکه قدرت اول منطقه باشد، به نحو قابل قبولی داراست.»

راهبرد صدای آمریکا:

ترویج اسلام مدل ترکیه به جای جمهوری اسلامی

«امروز مدل آزادی خواهی خاورمیانه ترکیه است. در ترکیه انتخابات آزاد وجود دارد و مدلی قابل احترام برای منطقه است.»

به گزارش جام نیوز؛ برنامه افق صدای آمریکا 23 اگوست (1شهریور ) با حضور "منصور فرهنگ" به بررسی وضعیت لیبی پرداخت. منصور فرهنگ نماینده حکومت پهلوی در سازمان ملل بوده است.
وی با تمجید از سیاست ترکیه در قبال حوادث لیبی عنوان کرد: «امروز مدل آزادی خواهی خاورمیانه ترکیه است. در ترکیه انتخابات آزاد وجود دارد و مدلی قابل احترام برای منطقه است.»
شایان ذکر است که ایالات متحده آمریکا به خاطر هراس از قدرت گیری مضاعف جمهوری اسلامی و مطرح شدن آن به عنوان الگویی موفق برای سایر کشورها، تلاش می کند مدل ترکیه را که گونه ای التقاطی از ظواهر اسلامی و ساختارهای سکولار می باشد، به عنوان بدل جمهوری اسلامی ترویج دهد. 
آمریکا می داند تنها مدلی که می تواند به سلطه جهانی این کشور پایان دهد، مدل ایرانی-اسلامی است؛ در حالی که ترکیه از یک طرف دم از اسلامگرایی می زند و از طرف دیگر با دشمنان اصلی اسلام یعنی آمریکا و اسرائیل روابط نزدیک و دوستانه برقرار می کند.
در حقیقت مدل ترکیه، اسلام بزک کرده ای را به تصویر می کشد که حضرت امام خمینی(ره) از آن به نام "اسلام آمریکایی" تعبیر می کردند.